SAKRAMENT CHORYCH

Drukuj
Sakram 64Odwiedziny chorych

odbywają się w każdą pierwszą sobotę miesiąca przed południem (z wyjątkiem lipca i sierpnia). Zagłoszenia chorych do regularnych odwiedzin można dokonać w kancelarii parafialnej w godzinach urzędowania.

W pojedyńczych i nagłych przypadkach o posługę sakramentalną (sakrament chorych, spowiedź, komunia święta) wobec chorych można prosić o każdej porze dnia i nocy.


Katechizm Kościoła Katolickiego (1526 – 1532)

Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone" (Jk 5,14-15).

Sakrament namaszczenia chorych udziela specjalnej łaski chrześcijaninowi, który doświadcza trudności związanych ze stanem ciężkiej choroby lub starości. Stosowny czas na przyjęcie namaszczenia chorych zachodzi wtedy, gdy wierny staje wobec niebezpieczeństwa śmierci z powodu choroby lub starości.

Za każdym razem, gdy chrześcijanin zostaje dotknięty ciężką chorobą, może otrzymać święte namaszczenie; również wtedy, gdy już raz je przyjął i nastąpiło nasilenie się choroby. Sakramentu namaszczenia chorych mogą udzielać tylko kapłani (prezbiterzy lub biskupi). Przy jego sprawowaniu używają oni oleju poświęconego przez biskupa lub w razie potrzeby przez samego prezbitera, który celebruje ten sakrament.

Istota celebracji tego sakramentu polega na namaszczeniu czoła i rąk chorego: namaszczeniu towarzyszy modlitwa liturgiczna kapłana – celebransa, który prosi o specjalną łaskę tego sakramentu.

Skutki specjalnej łaski sakramentu namaszczenia chorych są następujące:

Sakramentu tego nie udziela się zmarłym.